روشنگر
وبلاگ دکتر احمد جهان بزرگی استاد دانشگاه و عضو هیآت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: احمد جهان بزرگی - ۱۳۸٩/٦/۱٩

آمریکا ئیان پس از ناکامی درحمله نخستین به عراق، وقتی تصمیم گرفتند چند سال حمله به عراق را عقب بیاندازند حمله به افغانستان را در دستور کار قرار دادند. اما سناریوبرای اشغال افغانستان را بسیار سنگین طراحی کردند. آنها حمله به برجهای دو قلو به نام " برجهای تجارت جهانی " را برنامه ریزی کردند تا آن را به نام القاعده و طالبان تمام کنند. هدف آمریکائیان این بود که اولا " قلب مردم آمریکا را جریحه دار کنند، تا مالیات دهندگان آمریکائی را راضی به حمله کنند " و ثانیا " نظر جهانیان را به خطری به نام به اصطلاح تروریسم اسلامی جلب کنند تا حمله به کشورهای اسلامی را بهتر هضم کنند ". پس از این واقعه که در یازده سپتامبر 2001 اتفاق افتاد آمریکا در هفتم اکتبر سال 2001 به افغانستان حمله کرد و آنجا را نیز به اشغال خود درآورد. تا آنکه نوبت به عراق رسید و در سال 2003 به اشغال در آمد.

حمله به ایران

آمریکائیها بعد از اشغال عراق، پس از سه ماه تصمیم گرفتند به ایران حمله کنند. آنها در سال 2003 نیروهای نظامی خود را تا منطقه شلمچه پیش آوردند اما به علت اینکه بقیه نیروهای اشغالگر با این عمل موافق نبودند آنها نیروهای خود را عقب کشیدند و حمله به ایران را تا سال 2008 به عقب انداختند. تصور آمریکائیان بر این بود که در شش ماه آخر دوره دوم ریاست جمهوری جمهوریخواهان به ایران حمله داشته باشند، در صورتی که موفق شوند، رئیس جمهور بعدی ادامه خواهد داد و اگرموفقیتی حاصل نشد رئیس جمهور بعدی ضمن انتقاد از اقدامی که رئیس جمهور قبلی انجام داده است او را احمق خطاب می کند و نیروها را از حمله باز داشته و دست به عقب نشینی خواهد زد.

حمله به لبنان

آمریکائیان مابین سالهای 2003 تا 2008 ( یعنی قبل از حمله به ایران ) تصمیم گرفتند به لبنان حمله کنند. آنها می دانستند که حضور سی هزار نیروی سوری مستقر در جنوب لبنان کار را برای آنها مشکل خواهد کرد بنابر این باید کاری می کردند تا نیروهای سوری از لبنان خارج شوند. بنابر این سناریوی بعدی طراحی شد و رفیق حریری نخست وزیر لبنان برای ترور توسط نیروهای اطلاعاتی یکی از سرویسهای کمیته سه جانبه طی یک انفجار مهیب ترورشد. آمریکائیان در آغاز انگشت اتهام را به طرف سوریها نشانه رفتند و چنین وانمود کردند که چون رفیق حریری با حضور سوریها در لبنان مخالف شده بود سوریها او را کشتند. سوریها پس از مدتی مقاومت بالاخره نتوانستند در برابر فشارهای تبلیغاتی و تهدیدات غربیان به ویژه آمریکائیها دوام بیاورند و به ناچار آخرین سرباز سوری در26 آوریل 2005 لبنان را ترک نمود.

آمریکائیان از آن پس به دنبال بهانه ای می گشتند تا از طریق مهمترین و بزرگترین پایگاه نظامیشان در خاورمیانه یعنی " اسرائیل " به لبنان حمله کنند. ظاهرا سناریو از قبل تعیین شده و برنامه ریزی شده برای این مسئله کمی مشکل به نظر می رسید بنابراین آمریکائیان در صدد بودند تا بهانه ای جور شود. براین اساس زمانی که دستگیرشدن دو سرباز اسرائیلی در مرزهای لبنان توسط حزب الله لبنان در تاریخ 12 جولای 2006 را شنیدند احساس کردند که بهانه خود به خود فراهم شده است. بنابراین با استقرار ژنرالهای آمریکائی درمرکز این پایگاه، یعنی تلاویو، شیپور جنگ با لبنانیها به ویژه نیروهای مستقر در جنوب یعنی حزب الله را به صدا در آوردند و درهمان ماه جولای تانکهای مستقر در این پایگاه را به درون لبنان سرازیر کردند. آنها همانند هیتلر از هواپیماها بیشتر برای کشتار دستجمعی کودکان و زنان لبنانی استفاده کردند. اما مدت زمانی به اندازه 33 روز بیشتر نگذشت که گرد شکست بر چهره آمریکائیان نشست و آنها خود را در برابر گروه کوچکی بنام حزب الله که آن را " نوچه ایران " و " دست نشانده ایران " می نامیدند،  شکست خورده و سرافکنده یافتند. البته آنها در تبلیغات خود قضیه را این گونه جلوه دادند که شکست آنها از " ژنرالهای ایرانی " مستقر در لبنان بوده است.( البته آیا قضیه واقعا این گونه بوده است یانه در صورت لزوم بعدا به آن خواهیم پرداخت ).

براین اساس آمریکائیان که دیدند نتوانستند از پس گروه کوچکی همچون حزب الله، مستقر در خطه ای که وسعت آن یک صدو بیستم ایران می باشد برآیند، پس به طریق اولی نخواهند توانست از پس یک ملت انقلابی و بزرگ که در جنگی هشت ساله آبدیده شده است بر آیند. بنابر این برنامه حمله سال 2008 را ملغی نمودند و سال 2023 را به عنوان سال حمله به خاک ایران در دستور کار خود قرار دادند و از آن پس نیز همواره اعلام کرده اند که " ما برای ایران همه گزینه ها را روی میز داریم از جمله حمله نظامی ".[1]

از آن زمان به بعد آمریکائیان تصمیم گرفتند " تیم جنگ طلب " خود را به یک " تیم اطلاعاتی " تغییر دهند؛ براین اساس در سال 2007 " زلمی خلیل زاد " عامل 30 ساله و کارکشته سازمان سیا را جایگزین " جان بولتون " نظامی کار کشته کردند؛ " رابرت گیتس " رئیس کارکشته سازمان سیا را جایگزین " رامسفلد " نظامی جنگ طلب و وزیر دفاع آمریکا کردند. قرار بود خانم " رایس " وزیر امور خارجه را عوض کنند،  اما از آنجا که تعویض رایس برای آمریکائیان افت به همراه داشت بنابر این " نگروپونته " رئیس آژانس اطلاعات ملی آمریکا که یک اطلاعاتی کارکشته و قدیمی بود را به معاونت رایس گماردند و به رایس تفهیم کردند که از این پس باید از او دستور بگیرد. آنها " استفان هدلی " مأمور قدیمی اطلاعاتی را که در سال 2006 جایگزین " کارل روو " نموده بودند را به عنوان مشاور ارشد کاخ سفید نگه داشتند.

آمریکائیان تصورشان از این کار این بود که " افراد اطلاعاتی وقتی در کابینه ای جمع باشند پیوسته فکر کارهای پنهان و صرف بودجه در کارهای پنهان خواهند داشت و این چیزی بود که آنها پس از شکست در لبنان در رابطه با ایران به آن نیاز داشتند ".

براین اساس آمریکائیان از آن پس برنامه های پنهانی زیر، در کنار برنامه های آشکاری همچون " تحریم گسترده اقتصادی"، " تهدیدات دائمی نظامی " و " عملیات روانی وسیع "، را جهت فراهم آوردن زمینه حمله سالهای بعد به ایران در دستور کار خود قرار دادند:[2]

1- تقویت گروهک " پژاک " در شمال غرب ایران [ که ترور دادستان خوی و تعدادی از روحانیون اهل سنت کردستان را انجام دادند ].

2- انجام عملیات خرابکارانه توسط گروهک ریگی [ که تا کنون 450 نفر از بهترین افراد این آب و خاک را به شهادت رسانده و یا مجروح کرده اند ].

3- ایجاد اختلاف میان مسئولین و افراد مؤثر در صحنه سیاست ایران [ که در فتنه 88 تا اندازه ای موفق شدند].

4- تقویت انجمن پادشاهی ایران [ که تا کنون انفجار حسینیه شیراز و ترور استاد ، دکتر علیمحمدی با بر عهده داشته است].

5- ارتباط گیری با همه مخالفین نظام جمهوری اسلامی ایران و متحد کردن آنها حول یک ایدئولوژی سیاسی و برنامه واحد و کمک مالی به آنها  [ این ارتباط گیری چند سال قبل بر عهده " هاله اسفندیاری " و " رامین جهانبگلو " بود و در سالهای بعد بر عهده دیگران قرار داده شد ].

6- ایجاد محافل دوستی با غرب، بیشتر از طریق سفارت انگلستان.

7- تهدیدات مکرر در مورد حمله اسرائیل به ایران.

8- استحاله نظام جمهوی اسلامی از طریق قسمت اعظم جبهه اصلاحات.

9- فعال نمودن سازمان منافقین ( مجاهدین خلق) با شدت تمام.

10- تشویق مردم ایران به نافرمانی مدنی ( بر اساس 198 دستور العمل جین شارپ).

11- ایجاد واگرائی منطقه ای در جهت تقویت سیاستهای تفرقه اندازانه.[3]



[1] . آیا ممکن است این تاریخ جلو بیافتد؟ مسلما اگر زمینه آن را بتوانند فراهم کنند آن را جلو می اندازند. اما اگر توانائیهای روز افزون ملت ایران را شاهد باشند ، که هستند، این تاریخ هیچگاه برای آنها فراهم نخواهد شد.

[2] . البته آمریکائیان یک بارهمین اقدامات را به صورت یک بسته یا " پکیج " در عراق تمرین کرده اند. اما موفقیت آنها در صحنه ایران مانند عراق نبوده ونیست. آنها تاکنون هر برگی رو کرده اند با رو شدن یک برگ بالاتر از طرف ایران بوده اند.

[3] . دراینجا داخل پرانتز عرض می کنم : با این همه توطئه آمریکائیان علیه مردم ایران آیا نباید مسئولین جمهوری اسلامی ایران به فکر تلافی یا همان مقابله به مثل اسلامی باشند؟

احمد جهان بزرگی
احمدجهان‌بزرگی_ متولد 1334 در شیراز هستم. تاکنون تالیفات متعددی را در زمینه اندیشه‌های سیاسی در اسلام، و هم‌چنین حکومت دینی به رشته تحریر درآورده ام. معرفی: سوابق تحصیلی: کارشناسی علوم سیاسی از دانشگاه تهران_ کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشگاه شهید بهشتی_ دانشوری علوم سیاسی از دانشگاه تربیت مدرس_ دکترای علوم سیاسی گرایش جامعه شناسی سیاسی از دانشگاه تهران_ تحصیلات حوزوی در سطح خارج فقه و اصول فعالیت‌های اجرایی: مدیر گروه علوم سیاسی (شورای نقد کتب دانشگاهی) پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی_ مدیر گروه علوم سیاسی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی_ مدرس سطح دو حوزه علمیه عضو هیأت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی_ فعالیت های آموزشی : تدریس دروس علوم سیاسی و معارف اسلامی در دانشگاه های تهران تدریس دروس اصول فقه و مظفر در حوزه های علمیه تدریس دروس ریشه های انقلاب اسلامی، اندیشه سیاسی در اسلام، فقه سیاسی، نظام سیاسی و دولت در اسلام، روش تحقیق در علوم سیاسی، مبانی سیاست، روش تحلیل سیاسی و متدلوژی تفسیر سیاسی_ کتابها: اصول سیاست و حکومت/ پیشینه تاریخی نظریه ولایت‌فقیه/ اندیشه سیاسی امام خمینی/ درآمدی بر نظریه دولت در اسلام/ متدولوژی تفسیر سیاسی/ آزادی سیاسی/ درآمدی بر تحول دولت در اسلام/ اصول تحلیل و بررسی/ روش پردازش داده‌ها/ مقالات: پیشینه تاریخی ولایت فقیه / قبسات// نخبگان در جامعه اسلامی (مجموعه مقالات) / راه انقلاب// جستاری در استراتژی برخورد آمریکا با ایران (مجموعه مقالات) / جرعه جاری// نظام سیاسی و دولت در اندیشه امام خمینی / نشریه دانشگاه اسلامی// انقلاب عدالتخواهی در دو اندیشمند معاصر آن / نشریه دانشگاه اسلامی// شیخ فضل اله نوری و میرزای نائینی تضاد یا سوء تفاهم / نشریه قبسات// سیری در اصول کلی اندیشه ائمه مکتب هدایت (مجموعه مقالات) / تأملات سیاسی// اصول اندیشه سیاسی در اسلام و مغرب /(مجموعه مقالات) / تأملات سیاسی// مدخلی بر مبانی علم سیاست (مجموعه مقالات) / تأملات سیاسی// ( برای دیدن کلیه مطالب لطفا به آرشیو مطالب مراجعه نمائید )
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :