غرب و حقوق بشر - 5 ( بی خانمانها داغ ننگی بر چهره آمریکا )

مانوئل کاستلز جامعه شناس و استاد دانشگاه در آمریکا می گوید:

یکی از شگفت انگیزترین چهره های فقر نوین ( در آمریکا ) بی خانمانی است که در دهه 1980 در شهرهای آمریکا به شدت افزایش یافت و در دهه 1990 ثابت ماند. در باره افراد بی خانمان برآوردهای بسیار متفاوتی وجود دارد. در گزارش سال 1994 دولت کلینتون که " اولویت : خانه " نام داشت برآورد شده است که در نیمه دوم دهه 1980 تعداد افراد بی خانمان در آمریکا بین 5 تا 9 میلیون نفر بود و 7 در صد از بزرگسالان آمریکائی در طول دوره زندگی خود بی خانمانی را تجربه کرده اند. این برآورد شاید اغراق آمیز باشد ولی مهمترین مسئله این است که بخش عظیمی از این بی خانمانها که تعدادشان به شدت رو به افزایش است خانواده های دارای فرزند هستند.در واقع آنها در برخی از شهرها اکثریت بی خانمانها را تشکیل می دهند. برای مثال در اوایل دهه 1990 در نیویورک سه چهارم بی خانمانها را خانواده ها تشکیل می دادند.

او ادامه می دهد که : مسئله این است که وقتی فقر شکل بینوائی و حذف اجتماعی به خود می گیرد – وقتی خیابان به محل زندگی تبدیل می شود - داغ ننگ بر پیشانی افراد می نشیند و نابودی شخصیت وشبکه های اجتماعی محنت و تنگدستی را بیشتر می کند. (مانوئل کاستلز، عصر اطلاعات، جلد سوم، ص 160)

ادامه دارد.........

/ 0 نظر / 13 بازدید