یادداشت شماره 3 ...آیت الله العظمی خوئی و نظریه ولایت فقیه......

 به نام خدا

آیه الله العظمی خوئی

آیه الله خوئی براساس سنت همه فقهای تاریخ تشیع اول به نفی حکومت و حاکمیت حاکمان غیر اسلامی می پردازند. ایشان برای نفی این ولایت و حاکمیت به آیات و احادیث و روایات امامان معصوم ع استناد می کنند و هرگونه کمک به آنها را گناه و موجب عقوبت می دانند. ایشان می گویند:

" ...................کمک به ظالمان در ظلم جایز نیست و اختلافی هم در این مسئله میان مسلمانان وجود ندارد؛ بلکه میان عقلای عالم نیز اختلافی در این مسئله نیست و دلالت بر این حرمت نیز عقل و اجماع است؛ به اضافه قول خداوند که می فرماید: « ولا ترکنوا الی الذین ظلموا فتمسکم النار » ( به ظالم هیچ گرایشی نداشته باشید که در آن صورت آتش شما را دربر خواهد گرفت ). پس به درستی که گرایش محرم، میل به سوی ایشان است و دلالت حرمت کمک به آنها، مفهوم اولویت است ( یعنی چون میل و گرایش به ایشان حرام است، به طریق اولی کمک به ظلمشان حرام است ) پس داخل شدن در ظلمشان هم گرایش محرم است...؛ اما داخل شدن انسان دراعوان ( انصار) ظالمان نیز شبهه ای در حرمت آن نیست و جمیع آن دلالتهائی که بر حرمت کمک به ظالمان دلالت دارد براین مطلب هم دلالت دارد و همچنین اخباری که از داخل شدن در حزب ظالمان ونوشتن اسم در دفاتر اداری آنها نهی می کند. نتیجه این که همکاری با ظلم بردو گونه است: اول یاری آنها برظلم ، دوم از اعوان و انصار آنها شدن؛ به طوری که از نظر عرف، آن فرد از منصوبان آنها شمرده شود. مثلا بگویند که این فرد منشی ظالم است و یا این فرد معمار آنها است............. ".[ مصباح الفقاهه، آیه الله خوئی، ج21، ص 429- 427 ]...........  

..... ادامه مطالب را در ستون سمت چپ و یادداشت شماره 3 بخوانید....

.....

/ 0 نظر / 23 بازدید