یادداشت شماره 2.............آیا تشکیل حکومت در عصر غیبت برفقهاء واجب است یا خیر؟

.یادداشت شماره 2

باسمه تعالی

آیا تشکیل حکومت در عصر غیبت برفقهاء جامع الشرایط واجب است یا خیر؟

برخی می پرسند: چرا فقهاء وارد سیاست می شوند؟ دنیای سیاست که پر از مکر و نیرنگ و فریب و دروغ است باعث می شود که وجهه فقهاء نزد مردم خراب شده و شأن ومنزلت آنها پایین بیاید. اگر فقهاء فقط به معنویات مردم بپردازند خیلی بهتر است تا این که اداره مادیات مردم را برعهده بگیرند.

اعتقاد بنده به تأسی از امام خمینی (ره) این است که تشکیل حکومت در عصر غیبت برفقهاء واجب است. البته نزدیک به همین سؤال را ظاهرا از امام علی ع پرسیدند که امام علی ع نیزهمین پاسخ را دادند.

می دانید که امام علی ع در جائی مطلبی را به این مضمون می فرمایند که " حکومت کردن بر جامعه نزد من از آب بینی بز که در اثر عطسه بیرون می آید پست تر است ". احتمالا پس از تشکیل حکومت عده ای از افراد از امام سؤال می کنند که با توجه به این مطلبی که شما فرموده اید پس چرا حکومت را پذیرفتید؟ امام فرمودند:  

  • الف: خدا ازعلماء پیمان گرفته است که بر سیری ظالم و گرسنگی مظلوم ساکت نباشند. ( امام این مسئله را جز در پرتو تشکیل حکومت شدنی نمی دیدند ) و ( کلمه علماء نیز چون اطلاق دارد معصوم وغیر معصوم را در بر می گیرد ).
  • ب: افراد وتوانائی فراهم شد.( یعنی افراد زیادی آمدند و با من بیعت کردند. اگر افراد و امکانات نباشد تکلیف ساقط است ).
  • ج: به خاطر وجود یاران حجت بر من تمام شد.(این مطلب درخطبه سوم که به شقشقیه معروف است آمده است )
  •  

 دلیل دوم ، فرموده امام حسین ع است : " کسی که ببیند حاکم ستمکاری حرامهای خدا را حلال کرده، عهد خدا را شکسته، با سنت پیامبر مخالفت کرده، در میان بندگان خدا با گناه و ستم حکومت می کند؛ برعلیه او با زبان و عمل کاری انجام ندهد بر خداوند است که او را به همان جائی ببرد که آن ظالم را می برد ". ( این که امام می فرمایند " کسی " معنایش این است که بر فقیه و غیر فقیه قیام واجب است. و اگر گفته شود که این فقط مربوط به امر و نهی است وتشکیل حکومت نیست ؛ می گوئیم مگر افراد مریض هستند که قیام کنند و کشته بدهند و ستمکار را به زیر بکشند و سپس حکومت را رها کرده به دنبال کار و زندگی بروند تا ظالم دیگری بر سر کار بیاید؟ پس باید خود به تشکیل حکومت اقدام کنند).

....

دلیل سوم، بازفرموده امام حسین ع است که طی یک خطبه کوبنده علما را مورد سرزنش قرار می دهند و در فرازی می فرمایند: " مصیبت بر شما علما از همه مردم بالاتر است.... زیرا عمال ستم را در جایگاه خود جای داده اید.... شما نه مالی در این راه خرج کرده اید ونه جانی به خطر انداخته اید اما امید همجواری رسول خدا را دارید.....من می ترسم خدا از شما انتقام کشد ". ( تحف العقول )

...

 دلیل چهارم ، امر به معروف و نهی از منکردر لسان فقهاء عظام است که این فریضه را بر عهده همه مسلمین می دانند و معنای آن برپائی خوبیها و از بین بردن بدیها است. وقتی امر به معروف و نهی از منکر واجب باشد که هست ، امام خمینی می فرمایند مقدمه واجب، واجب است؛ و تجربه به ما می آموزد که برپائی خوبیها و از بین بردن بدیها جز از طریق تشکیل حکومت امکانپذیر نمی باشد. پس تشکیل حکومت واجب است. ( شما اگربه پنجاه سال حکومت پهلوی اول و پهلوی دوم بنگرید ملاحظه می کنید که هر چه علماء فریاد زدند که همجنسگرائی ممنوع، محمدرضا در ترویج آن می کوشید. می گفتند جشن و هنر شیراز باعث گسترش فساد است همسر محمد رضا در گسترش آن تلاش می کرد. هرچه به وجودقمارخانه ها، کافه ها، کاباره ها، مشروب فروشیها، کاپیتولاسیون، برنامه ملکه زیبائی، نفوذ بهائیان در دستگاه سلطنت، حاکمیت فراماسونها برجامعه و.... اعتراض کردند با قتل و شکنجه و تبعید وصدها اهانت روبرو شدند پس جز درپرتو تشکیل حکومت امکان بر پائی خوبیها و از بین بردن بدیها امکان پذیر نیست ).

با آرزوی توفیق. 

/ 0 نظر / 20 بازدید